Ouzo – tradycja o smaku anyżu

fot. flickr/borkurdotnet/

Grecy słyną przede wszystkim z kuchni. Swoje kulinarne spotkania w szerokim gronie suto zakrapiają alkoholem. W Helladzie oprócz wina najsłynniejszym alkoholem jest popularne ouzo. Co to jest? Z czym najlepiej pić? Odpowiedzi na te pytania szukaj poniżej.

Ouzo jest alkoholem o bardzo specyficznym smaku. Mówi się wręcz, że aby docenić walory smakowe trunku, trzeba się urodzić Grekiem. Cześć Polaków, którzy mieli okazję skosztować ouzo twierdzi, że ten smak niezbyt im odpowiada. Nic dziwnego, ponieważ nie każdy preferuje aromatyczny smak anyżu.

Trunek narodowy

Ouzo jest greckim trunkiem narodowym. W 2006 roku Unia Europejska uznała ten alkohol za silnie powiązany z kulturą Grecji i przyznała wyłączność na jego produkcję. Grecki charakter tego napoju podkreśla to, iż składniki użyte do jego produkcji muszą pochodzić z tego państwa.

Nazwa trunku wzięła się z potrzeby odróżnienia alkoholu od innych w klasie anyżówek. Eksporterzy oznaczali mało znany wtedy alkohol napisem „uso Massalia” (z włoskiego „do spożycia w Marsylii”). Prekursorem ouzo jest raki, likier znany już z czasów Imperium Otomańskiego w Turcji. Przełom nastąpił jednak w Grecji po odzyskaniu niepodległości w XIX w. A ouzo zyskało na popularności w czasach prohibicji absyntu.

fot. flickr/alanandanders/
fot. flickr/alanandanders/

Anyżowe aromaty

Ouzo składa się głównie z czystego alkoholu, jednak tajemnicą smaku jest zestaw przypraw. W trunku najbardziej wyczuwalny jest anyż. Do destylatorów dodaje się także kolendrę, kardamon, koper włoski, arcydzięgiel, gałkę muszkatołową, cynamon, imbir, rumianek i mastikę.

Alkohol wraz z przyprawami pozostawia się do maceracji. Powstały w ten sposób trunek jest bardzo mocny, dlatego producenci dodają jeszcze wodę zdemineralizowaną, a niektórzy też cukier. W ten sposób osiągamy alkohol, którego moc ma ponad 40%. Możemy też spróbować go zrobić sami, jednak smak może bardzo różnić się od oryginalnego ouzo. Sam skład, jak i proces tworzenia jest tajemnicą wytwórców.

fot. flickr/borkurdotnet/
fot. flickr/borkurdotnet/

Jak podawać?

Tradycyjne podejście to popijanie ouzo w formie czystej. Zdaniem znawców tematu, tylko wtedy można docenić wszystkie walory smakowe. Jeśli jednak przeszkadza Ci intensywny smak, dopuszcza się rozcieńczenie alkoholu wodą. Wtedy trunek zmienia kolor na mleczny. Absolutnie nie można mieszać ouzo z napojami kolorowymi i innymi alkoholami. Ouzo popija się między przekąskami, sącząc bardzo powoli.


zdjęcie w nagłówku fot. flickr/borkurdotnet/

 

One thought on “Ouzo – tradycja o smaku anyżu

  1. Ja do ouzo powoli się przekonuję, za to mój Mąż bardzo je polubił po naszym pobycie w Grecji. Nie dało się go nie pić, ponieważ gospodarze w naszej hotelowej tawernie częstowali nim po każdej kolacji. Przecież nie mogliśmy odmówić:) Choć smak anyżu nie jest moim ulubionym, kojarzy mi się teraz z Grecją, wakacjami i słońcem, czyli bardzo miło:)

    Reply

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Current ye@r *